artenschutz-icon

Soortenbescherming

Actief voor de soortenbescherming

Duurzaam en gevarieerd: Dit is hoe het
engagement inzake soortenbescherming van de Keulense Zoo zichzelf presenteert.

Scrollen

Mehr

Het engagement van de Keulense Zoo

 

We sturen een aantal projecten aan in eigen beheer.
Bij andere maatregelen ondersteunen we partnerorganisaties met knowhow en/of financiële middelen.
We combineren elk nieuw groot bouwproject in de zoo met een passend natuurbeschermingsproject.

Ons werk

Met subsidies voor onze verschillende projecten konden we alleen al tussen 2010 en 2015 ongeveer 750.000 euro doneren voor soortenbescherming. Maar ook lokaal, in het Rijnland, voeren we campagne voor de soortenbescherming. Daarbij werken we samen met lokale organisaties zoals NABU Keulen.

Als wetenschappelijk geleide zoo vervullen we tal van opdrachten. Aan de ene kant zijn we een aantrekkelijke plek om entertainment, plezier, recreatie en educatie te combineren. Anderzijds zijn we ons bewust van de problematiek van het zoeken naar soorten en zijn daarom de afgelopen jaren een belangrijke speler geworden in de wereldwijde natuur- en soortenbeschermingsinitiatieven. Via nationale verenigingen zoals de Association of Zoological Gardens (VdZ) en internationaal actieve en genetwerkte organisaties zoals de European Zoo Association (EAZA) of de World Association of Zoos (WAZA), coördineren we onze acties en initiatieven effectief met elkaar.

Voortplanting en onderzoek

De focus van ons werk ligt op het kweken van bedreigde soorten onder geschikte huisvestingsomstandigheden. Daarbij worden voor meer dan 1.000 verschillende soorten wereldwijd kweekprogramma’s gecoördineerd en stamboeken bewaard. Bijna de helft van de diersoorten die op deze manier worden beheerd, staat op de Rode Lijst van de Internationale Unie voor het behoud van de natuur (IUCN) als "bedreigd". Het doel is om te voorzien in genetisch variabele en levensvatbare bestanden in menselijke handen en, indien mogelijk, dieren te voorzien voor herintroductie in het wild.

Vanwege de betrokkenheid van dierentuinen wereldwijd kunnen soorten zoals Europese bizons, Californische condors, balistars, Przewalskipaarden en sabelantilopen voor uitsterven worden behoed. Daarnaast zijn we ook actief in onderzoek en werken we samen met de Universiteit van Keulen en andere onderzoeksinstellingen. Een groot deel van de kennis over dieren in het wild komt van onderzoek naar deze dieren onder menselijke voogdij. Zonder deze toewijding zouden we vandaag veel minder weten over de biologie van dieren, niet alleen in dierentuinen, maar ook in de vrije natuur.

  • gallery-img
  • gallery-img

Selectie van onze projecten

flag
  • 1 BIOTOOPBESCHERMING / Belize
  • 2 REUZENMIERENETER / Brazilië
  • 3 CONFLICTEN TUSSEN MENS EN DIER / Swaziland
  • 4 BESCHERMING VAN AMFIBIEËN / Duitsland
  • 5 OKAPI’S / Congo
  • 6 GORILLA’S EN BONOBO’S / Congo
  • 7 ZWARTVOETKAT / Zuid-Afrika
  • 8 LEMUREN EN VOGELS / Madagaskar
  • 9 PRZEWALSKIPAARDEN / Azië, Hongarije
  • 10 BIODIVERSITEITSONDERZOEK
    EN -BESCHERMING / Vietnam, Laos
  • 11 BESCHERMING VAN BEREN / Zuidoost-Azië
  • 12 FILIPIJNSE KROKODIL / Filipijnen
  • 13 ZANGVOGEL / Indonesië
  • 14 BESCHERMING VAN OLIFANTEN / Sri Lanka
  • 15 BOOMKANGOEROE / Papoea-Nieuw-Guinea

Eigen projecten

artenschutz-icon

Eigen projecten

Initiatiefrijk worden

De Keulense Zoo voert eigen natuurbeschermingsprojecten in verschillende delen van de wereld. Een voorbeeld hiervan is het werk dat in 1999 in Vietnam werd gestart en dat zich aanvankelijk concentreerde op de regio Phong Nha-Ke Bang in het centrum van het land. Ondertussen strekt het zich uit naar vele andere regio's in Vietnam en ook naar Laos.

Onderzoek voor het natuurbehoud

De Keulense Zoo voert, samen met partners uit Vietnam en Laos, al jaren biodiversiteitsonderzoek uit. Daarbij gaat het niet alleen om de ontdekking van nieuwe soorten, maar ook om de studie van hun ecologie en de ontwikkeling van de dieren om passende beschermende maatregelen te nemen in de natuurlijke habitat.

Melinh

De oprichting en uitbreiding van stations voor de toelating van geconfisqueerde dieren, alsmede hun voortplanting, nakomelingen en onderzoek is een andere focus van het Duits-Vietnamese team. De nadruk ligt op het Melinh-station voor biodiversiteit in Noord-Vietnam, beheerd door het Instituut voor Ecologie en Biologische Hulpbronnen (IEBR) in Hanoi. Het station beschikt over opvanghuizen voor reptielen, amfibieën en primaten. De Keulense Zoo heeft met Prof. Dr. Ziegler en zijn team bij de bouw en uitbreiding van het station belangrijke hulp bij de wederopbouw geleverd. Voor de zeer bedreigde krokodillenstaarthagedis werd een kweekprogramma voor natuurbehoud opgezet met ruime faciliteiten. Ook de levensstijl van andere zeer bedreigde reptielen en amfibieën kan hier onder optimale omstandigheden worden onderzocht en er kunnen nakomelingenprogramma's worden opgezet. Door herbebossing wordt het Melinh-woud een belangrijke bufferzone voor het aangrenzende Tam Dao National Park. Melinh wordt bovendien ook uitgebreid tot een centrum voor milieueducatie met de steun van de Keulense Zoo en de Friedrich-Ebert-Stiftung Hanoi.

Verdere actieterreinen

De Keulense zoo ondersteunt verdere opvangcentra en dierentuinen in Vietnam, waaronder de Saigon Zoo. Het gaat vooral om advies over de bouw van installaties en instandhouding, de ontwikkeling van behoudkweekprogramma’s en scholing in de gezondheidszorg van de dieren.

De successen

Het team van de Keulense Zoo en de Vietnamese partners hebben de afgelopen jaren meer dan 100 nieuwe gewervelde soorten ontdekt in Vietnam en Laos. Door hun onderzoek kunnen nu zinvolle beschermende maatregelen worden geïnitieerd. Voor de zeer bedreigde krokodillenstaarthagedis werd een veelbelovend kweekprogramma gelanceerd in Melinh, evenals voor de bedreigde gekko-soort Cnemaspis psychedelica in Zuid-Vietnam. Door zijn werk als docent aan de universiteiten van Hanoi und Ho Chi Minh City vergroot Prof. Dr. Thomas Ziegler ter plaatse de aandacht voor wetenschap en natuurbehoud.

Vereerd en gevreesd

Hoewel Sri Lanka een lange traditie van olifantenverering kent, ervaart het kleine maar dichtbevolkte land in toenemende mate conflicten tussen de dikhuiden en de mensen die er wonen. Olifanten leven in kuddes van enkele tientallen dieren die grote gebieden nodig hebben om hun voedselbehoeften te dekken. Tijdens hun wandelingen wordt hen vaak de weg geblokkeerd door hekken of prikkeldraad. Aan de andere kant keren de dieren vaak terug naar plantages van boeren en vernietigen ze de velden en soms zelfs de gebouwen. Niet zelden geraken de olifanten of zelfs mensen daarbij gewond.

De successen

In oktober 2014 financierde de Keulense Zoo vier telemetrische halsbanden en bereidde de herintegratie mee voor. Met behulp van de halsbanden kunnen de lange migraties van de dieren worden gevolgd. In de toekomst zullen hier GPS-halsbanden worden gebruikt, die de bewegingen van de dieren rechtstreeks via de satelliet overbrengen.

Het project

Het opvang- en herintroductiestation Udawalawe in het zuiden van het land verzorgt sinds 1995 jonge olifanten die terecht zijn gekomen in conflictsituaties, of ze nu gewond zijn geraakt of hun moeders verloren zijn. Al meer dan tien jaar wordt het station geleid door Dr. med. Perera. In het station worden de dieren eerst verpleegd en medisch behandeld. Vervolgens probeert men ze opnieuw in kleine sociale groepen te plaatsen in het aangrenzende nationale park. De medewerkers van het station bekommeren zich ook over de conflicten tussen mensen en dieren in de regio. Ze verplaatsen bijvoorbeeld "probleemolifanten" of onderhandelen met de boeren over compensatiebetalingen. De Keulense Zoo ondersteunt de herintroductie van olifanten door halsbanden te financieren voor telemetrische monitoring, door het wetenschappelijk ondersteunen van de herintroductie en het doorgeven van knowhow op het gebied van het houden van olifanten in dierentuinen.

De achtergrond

Zwartvoetkatten komen vooral voor in de Nama-Karoo halfwoestijn en in de droge savannegebieden in zuidelijk Afrika. Ze wonen in gebieden met weinig neerslag, bij voorkeur tussen de 200 – 600 mm per jaar. Hun leefgebieden zijn bijzonder bedreigd sinds de vestiging van Europese indringers en de steeds toenemende invloed van mensen. Hoewel er op lange termijn beschermende maatregelen bestaan voor charismatische grote zoogdieren zoals het jachtluipaard of de zwarte neushoorn die ook in deze gebieden leven, was dit lange tijd niet het geval voor de zwartvoetkat. Een in 2008 onder leiding van Dr. Alexander Sliwa, conservator van de Keulense Zoo, in leven geroepen werkgroep zet zich in voor de bescherming van dieren op basis van wetenschappelijke gegevensverzameling.

De successen

Het zwartvoetkattenproject is één van de weinige langetermijnprojecten voor één van de kleinere, weinig bekende, wilde kattensoorten wereldwijd. De continue verzameling van vergelijkende gegevens over voortplanting, overlevingspercentages, migraties, grootten en hun verandering in de loop van de jaren zijn van groot belang. Alleen de kennis over deze belangrijke factoren van de populatie-ecologie zal een betere beoordeling mogelijk maken van de staat van instandhouding van dergelijke verborgen en zeldzame soorten. Als gevolg hiervan heeft de nieuwste beoordeling van de rode lijst van de IUCN de “kwetsbare” status onderschreven, terwijl veel andere zeldzame soorten zijn ingedeeld in lagere risicocategorieën.

Het project

De werkgroep bestaat uit biologen, natuurbeschermers en dierenartsen uit Zuid-Afrika, Namibië, de VS en Duitsland. Met verschillende maatregelen willen ze de zeer zeldzame kattensoort beschermen. De onderzoekers werken multidisciplinair om zoveel mogelijk informatie te verzamelen over de biologie, verspreiding en gezondheidsstatus van de zwartvoetkat. Want alleen op basis van deze gegevens kunnen effectieve maatregelen worden genomen om het behoud van bedreigde dieren te garanderen. De Keulense Zoo ondersteunt curator Dr. Ing. Alexander Sliwa in zijn onderzoek door hem tijd en middelen te geven om enkele weken in het woongebied van de zwartvoetkat te verblijven. Samen met zijn werkgroep voert Dr. Ing. Sliwa daarbij bijvoorbeeld vangsten van wilde dieren uit. Na het vangen worden ze onder narcose gebracht en vervolgens grondig medisch onderzocht. Daardoor krijgen de onderzoekers bijvoorbeeld inzicht in hun gezondheidstoestand. De meeste dieren zijn vóór hun vrijlating uitgerust met een radiohalsband en worden gedurende meerdere jaren gemonitord om geldige vergelijkende gegevens te verzamelen, bijvoorbeeld over hun voedingsgewoonten en de grootte en het gebruik van hun territoria. Samen met lokale natuurbeschermers zoekt de werkgroep ook contact met landeigenaren, landbouwers en hun families, toeristische experts en mediavertegenwoordigers, en maakt het publiek bewust van het belang van natuurbehoud en instandhoudingsmaatregelen voor het behoud van de zwartvoetkat door middel van lezingen en excursies.

De bescherming van neushoorns zit in nood

IIn 1960 leefden er nog steeds ongeveer 100.000 zwarte neushoorns in Afrika. De bevolkingsgroei en vooral de stroperij leidden tot een dramatische daling van 98 procent. Ondertussen worden elk jaar meer dan 1.000 neushoorns gestroopt en ook in Swaziland is het neushoornbestand daardoor ernstig bedreigd. Met de steun van de Keulense Zoo bestrijdt het nationale natuurbeschermingsbureau Big Game Parks de stroperij met effectieve anti-stroperij-patrouilles. Bovendien geeft de Keulense Zoo advies aan haar partner bij het beheer van de dieren.

Wanneer dieren probleemdieren worden

Een van de grootste problemen in Swaziland is bovendien de concurrentie tussen mens en dier. De mensen cultiveren hun velden langs de rivieroevers, die eveneens de leefgebieden zijn van tal van dieren. Ze halen daar water, wassen het wasgoed of moeten de rivier oversteken. Daarbij stoten ze altijd weer op gevaarlijke dieren zoals nijlpaarden en krokodillen, waartegen ze zich moeten verdedigen. Maar de grazende dieren worden aangevallen en vaak gedood. Dit maakt van de nijlpaarden en de krokodillen “probleemdieren” voor de mens.

De successen

De Keulense Zoo is sinds 2009 actief in Swaziland en ondersteunt haar partner Big Game Parks jaarlijks met 25.000 dollar om nijlpaarden, krokodillen, neushoorns en meer te beschermen. Daarbij is de voornaamste zorg om de conflicten tussen mensen en dieren die als gevaarlijk zijn geclassificeerd, op te lossen of te verminderen. Er worden verschillende maatregelen genomen om conflicten tussen mens en dier te beheersen:

• Aan de oevers van de rivieren worden beschermde gebieden ingericht waar mensen veilig water kunnen halen.

• Nijlpaarden en krokodillen, die schade aanrichten of mensen aanvallen, worden verplaatst naar beschermde gebieden.

• Door de aanleg en reparatie van dammen ontstaan nieuwe stuwmeren en dus extra leefgebieden voor aquatische soorten.

• Bovendien konden met wetenschappelijke ondersteuning van de Keulense Zoo twee antilopensoorten opnieuw worden geïntroduceerd in Swaziland.

PROJECTEN MET PARTNERS

artenschutz-icon

PROJECTEN MET PARTNERS

ANDERE ONDERSTEUNING

De Keulense Zoo beheert niet alleen zijn eigen soortenbeschermingsprojecten, maar ondersteunt ook het werk van geselecteerde partnerorganisaties. Zo worden ondertussen meer dan 20 kleinere en grotere projecten in Afrika, Azië, Zuid-Amerika en Europa op verschillende manieren ondersteund.

De achtergrond

Wat heeft mijn mobiele telefoon te maken met gorilla's en bonobo's? In mobiele telefoons, onder vele andere metalen, wordt het zeldzame erts coltan gebruikt, dat wordt gedolven in het leefgebied van de berggorilla's en de bonobo's. Door het succes van de mobiele telefoon breiden de coltanmijnen uit, waardoor het leefgebied van de mensapen krimpt. Door oude mobiele telefoons te verzamelen en door te geven voor recycling, wordt de druk op het winnen van coltan verminderd. Tegelijkertijd ontvangen we een krediet voor de mobiele telefoons, wat de gorilla- en bonobo-beschermingsprojecten ten goede komt. Als u mobiele telefoons wilt afgeven, neem dan contact op handy@koelnerzoo.de.

Project Mbeli Bai

In Congo hebben de westelijke laaglandgorilla's een uniek leefgebied veroverd: enorme, natuurlijke bosopeningen, de zogenaamde bais. Mbeli Bai ligt in het zuidoosten van het Nouabalé Ndoki National Park en beslaat een oppervlakte van 13 ha. Hier zijn regelmatig 130 gorilla's te vinden. Onderzoekers van de Wildlife Conservation Society (WCS) bestuderen de dynamiek van de co-existentie en de factoren die de groei en voortplanting van de groep beïnvloeden. Alleen met deze kennis kan men beschermingsconcepten ontwerpen. De "Club Ebobo" (Congolees voor Gorilla) leert scholieren hoe belangrijk het is om de gorilla te beschermen. .Een andere belangrijke factor is het ecotoerisme, dat reizigers de mogelijkheid biedt om de dieren van dichtbij te observeren. Het ingezamelde geld stroomt door naar het project.

De successen

De Keulense Zoo heeft sinds het begin van de mobiele telefooncampagne in het voorjaar van 2009 meer dan 35.000 afgedankte mobiele telefoons ingezameld voor de bescherming van gorilla's en bonobo's. Vooral schoolklassen, kerkgemeenschappen, maar ook bedrijven en sportclubs hebben de campagne ondersteund met grote inzamelingen. Veel schoolklassen combineren hun betrokkenheid met het onderwerp "afval" of "regenwoud" met een inzameling van mobiele telefoons.

Project Bonobo Alive

Bonobo's zijn de mensapen die het meest verwant zijn aan ons mensen. Ze hebben hun verspreidingsgebied uitsluitend in de Democratische Republiek Congo. Daar worden ze echter regelmatig gestroopt en hun vlees wordt op markten verkocht. Bonobo Alive is een natuurbeschermingsorganisatie die zich inzet voor de bescherming van deze unieke soot mensapen. Samen met de lokale bevolking en de Congolese natuurbeschermingsautoriteit werken ze aan een duurzame alliantie om de bonobo's te beschermen tegen stropers.

De reuzenmiereneter

Reuzenmiereneters zijn solitaire dieren. Deze speciale dieren voeden zich uitsluitend met mieren en termieten, die ze oplikken met hun lange, plakkerige tong. Op de rode lijst van de IUCN wordt de reuzenmiereneter als “kwetsbaar” vermeld. In Uruguay en Noord-Argentinië wordt hij al als uitgestorven beschouwd. In het bijzonder de vernietiging van het leefgebied, maar ook het verkeer maken het nogal trage dier kwetsbaar.

De successen

Een Duits-Braziliaanse samenwerking van dierenartsen en biologen vormt het eerste en momenteel enige meerdere jaren durende onderzoeksproject over de ecologie en het gedrag van de reuzenmiereneter. Dit langetermijnwerk is mogelijk, onder andere door de financiële en technische ondersteuning van de Keulense Zoo.

Ondertussen beschikt het team over een uitgebreide database en een grote expertise. Met behulp van cameravallen en gedragsobservaties wordt het leven van de reuzenmiereneter in het wild onderzocht. Er werd een fotoregister aangelegd van de "residerende" individuen. Voor het eerst kon worden waargenomen dat vrouwelijke miereneters jaarlijks nakomelingen krijgen. Er kon worden aangetoond dat de meeste individuen in stabiele, overlappende begrazingsgebieden leven. Een nog nooit eerder waargenomen communicatiesysteem dat geurtekens gebruikt, werd ontdekt.

De toekomst

Ons onderzoek gaat verder. Dit jaar zullen we reuzenmiereneters uitrusten met GPS-zenderhalsbanden. Met behulp van deze halsbanden kunnen de bewegingspatronen van de miereneters gedurende een jaar worden gevolgd, zelfs tijdens de overstromingsperiode. Deze gegevens zijn cruciaal voor het ontwikkelen van dringend noodzakelijke beschermingsconcepten voor de soort en zijn leefgebied.

De Pantanal

De Pantanal is een van de grootste binnenlandse draslandgebieden ter wereld en een centrum voor biodiversiteit in Zuid-Amerika. Tijdens het regenseizoen wordt de gevarieerde mozaïek van bossen, savannes, rivieren en meren eenmaal per jaar over een groot gebied onder water gezet. De regio wordt al eeuwenlang beheerd door traditionele, duurzame mierenteelt. De afgelopen decennia zijn echter grote delen van het land ontbost voor intensieve weidebouw en houtskoolproductie. Experten schatten dat de rijke natuur van de Pantanal in 2050 verloren zou kunnen gaan zonder effectieve bescherming.

De achtergrond

Madagaskar behoort tot de biologische hotspots. Veel dieren- en plantensoorten konden zich hier alleen hier ontwikkelen vanwege de unieke ontstaansgeschiedenis van Madagaskar. Deze omvatten 80 procent van de zoogdieren en vogelsoorten, 95 procent van de reptielsoorten en 100 procent van de amfibieën. Als ze zijn uitgeroeid, zijn ze verloren voor de hele wereld. Door zijn traditie in het houden van lemuren, ziet de Keulense Zoo zichzelf verantwoordelijk voor het opkomen voor het behoud van de Malagassische fauna.

De successen

Reeds drie keer is het gelukt om nageslacht van de zwart-witte vari’s in Betampona uit te zetten en hun populatie zo te vergroten. Een ander aandachtspunt van de MFG is de verkenning van de Malagassische amfibieënfauna. In 2013 werd aangetoond dat ook in Madagaskar de chytrideschimmel zich verspreidt en waarschijnlijk verantwoordelijk is voor de achteruitgang van een groot aantal amfibieën. Er werden methoden gebruikt voor het systematisch onderzoeken van wilde amfibieën op de schimmel, maar ook voor de ontwikkeling van gerichte kweekprogramma's. Ook de unieke plantenwereld is jarenlang doelgericht onderzocht en vermeerderd.

Een uitgebreid educatief programma voor schoolklassen, maar ook geïnteresseerde mensen uit de bevolking completeert het aanbod van de MFG. Het Ivoloina Conservation Training Centre stelt leerlingen, docenten, studenten en toekomstige wetenschappers in staat om praktische ervaring op te doen in natuurbeschermingwerk.

Het project

De Keulense Zoo is lid van de Madagaskar Fauna & Flora Group (MFG), directeur Theo Pagel zetelt in de raad van bestuur. Dit consortium bestaat uit medewerkers van gerenommeerde dierentuinen, botanische tuinen, vertegenwoordigers van de regering van Madagaskar en vertegenwoordigers van natuurbeschermingsinstanties en lokale NGO's, om samen beschermingsconcepten voor de Malagassische flora en fauna te ontwikkelen en te implementeren.

De MFG is gevestigd in Taomasina, de op één na grootste stad van het eiland. Van daaruit beheert ze enerzijds het Parc Zoologique van Ivoloina. Deze 4 hectare grote dierentuin herbergt alleen Malagassische soorten en dient ook als een opvangcentrum voor geconfisqueerde dieren. Er is bovendien een groot opleidingscentrum, waar workshops en lessen voor studenten plaatsvinden. Ook duurzame landbouwmethoden en herbebossingsprojecten worden hier ontwikkeld.

Ongeveer 40 km landinwaarts ligt het natuurgebied Betampona. Hier leven lemuren en andere gewervelde soorten in een intact, maar naar buiten toe begrensd stuk woud. Medewerkers van de MFG voeren inventarissen uit en onderzoeken waar het zinvol is om lemuren uit te zetten.

Shipstern

Het International Tropical Conservation Fund (ITCF) is al 25 jaar actief in het 100 km² grote Shipstern Nature Reserve in het noordoosten van Belize. De waardevolle bronnen van het gebied worden hier consequent beschermd. Verantwoordelijk voor de beschermingsmaatregelen is het Corozal Sustainable Future Initiative (CSFI), die gelijkgesteld zijn aan ranger-politie. Ze vechten tegen illegale ontbossing en kappen en branden, zodat gangen en bufferzones niet verloren gaan.

Honey Camp National Park & Freshwater Creek Forest

In 2013 kreeg de CSFI van de overheid het mandaat om de bescherming van het verder in het binnenland liggende Honey Camp National Park en het aangrenzende Freshwater Creek Forest over te nemen. Hierdoor konden verdere belangrijke beschermde gebieden worden gecreëerd. De totale oppervlakte van de drie gebieden beheerd door CSFI bedraagt nu 235 km².

De successen

Door het langdurige werk van CSFI en het consequente patrouilleren van zijn rangers, is het gebied rond Shipstern en Honey Camp een van de laatste regenwouden van het laagland in Midden-Amerika met een nog steeds grote biodiversiteit. Deze rijkdom wordt via gerichte programma's eveneens toegankelijk gemaakt voor toeristen. De inkomsten uit het ecotoerisme stromen, net als alle donaties, voor de volle 100 procent door naar de natuurbescherming. Hiervan worden lonen, uitrusting en brandstof betaald, de administratieve inspanningen worden zo laag mogelijk gehouden. In het gebied van Freshwater Creek worden duurzame bosbouwmethoden getest. Daarvoor worden de komende jaren meer dan 200.000 mahonie- en andere hardhoutbomen geplant.

De toekomst

Het doel op lange termijn is om de drie beschermde gebieden Shipstern, Honey Camp en Freshwater Creek via ecogangen met elkaar te verbinden. Het hele gebied moet toegankelijk zijn voor duurzaam toerisme waarvan het inkomen ten goede komt aan de lokale bevolking. De visie van het International Tropical Conservation Fund is om het model van Shipstern en de omliggende beschermde gebieden ook over te dragen naar andere landen.

DUURZAME ZOO

artenschutz-icon

DUURZAME ZOO

VOOR HET MILIEU

Duurzame vis voor mens en dier

De Keulense Zoo heeft als eerste dierentuin in Duitsland duurzaam gevangen vis met het MSC-keurmerk op het menu geplaatst. Niet alleen de dierentuinbezoekers kunnen in de eetgelegenheden van de zoo genieten van duurzame vis, maar ook voor de zeeleeuwen en pinguïns staat nu MSC-gecertificeerde haring en makreel uit duurzame visvangst op het menu. Hiervoor heeft de Keulense Zoo zich, samen met haar eetgelegenheden, laten certificeren volgens de traceerbaarheidsnorm van MSC.

Onze zoo is bovendien partner van het educatieve project "Slim vissen met Kurt de Kotter!". Samen met MSC (Marine Stewardship Council) hebben we projectmaterialen ontwikkeld om het bewustzijn van verantwoordelijk gebruik van de natuurlijke hulpbron vis te vergroten en om onze dierentuinbezoekers mogelijkheden te tonen voor duurzame visconsumptie..

Slim vissen met Kurt de Kotter

Milieurichtlijnen van de Keulense Zoo

De Keulense Zoo is een competentiecentrum voor natuur- en soortenbescherming. Zij geeft haar bezoekers uitleg over de onderwerpen milieubescherming, soortenbescherming en biodiversiteit, en de dieren zijn daarbij de ambassadeurs van hun in het wild levende soortgenoten.

We exploiteren milieubescherming op eigen initiatief en verantwoordelijkheid en voeren de nodige maatregelen door:

Instandhouding van natuurlijke hulpbronnen in alle afdelingen door energie-efficiëntie en het duurzame gebruik van grondstoffen
Regionale en seizoensproducten, maar ook duurzame productie in de eetgelegenheden, de shops en bij de inkoop van dierenvoeder
Permanente evaluatie van de energie-, afval- en emissiestromen om de milieuvriendelijkheid te optimaliseren

Social Media

Facebook  Pinterest Twitter Youtube

Sterke partners

VDZ Logo EAZALogo WAZA LOGO IUCN Logo

Logo

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
More information Ok